ผม (ความว่างเปล่า)…เขา…และเวลา 9 เดือน

5,526


ผมตัดสินใจอยู่นานสองนาน ว่าควรหรือไม่หนอที่ตัวผมจะสงสัยในการกระทำและความเปิดเผยของผู้หญิงที่ตัวเขาเองเรียกผมว่า “แฟน”
ผมกับเขาคบหาดูใจกันมานับถึงวันนี้ก็เป็นเวลา 9 เดือนเต็มแล้ว ผมรู้ว่ามันไม่ใช่ระยะเวลาที่นานมากมายอะไรหรอก แต่มันก็เป็นเวลาที่นานพอที่จะรู้จักใครสักคนหนึ่งอย่างใกล้ชิด ผูกพันธ์ และตลอดระยะเวลา 9 เดือนที่ผ่านมานั้น มันทำให้ผมกลับไปรู้สึกกับคำว่า “เป็นห่วง” “คิดถึง” “รัก” กับใครอีกคนหนึ่ง (ยกเว้นครอบครัวหรือเพื่อนนะ) ซึ่งผมล้างราคำพวกนั้นมาหลายปีพอสมควร
ผมไปจีบเธอในห้างที่ๆ ผมทำงานนี่แหละ ซึ่งผมเป็นพนักงานแบงค์และเธอเปิดร้านทำธุรกิจส่วนตัวอยู่ในสถานที่เดียวกัน โดยผมใช้เวลาอยู่พักใหญ่ (ไม่ใช่ไม่กล้านะ แต่แอบมองดูเธอเพื่อวิเคราะห์ว่าเธอนั้นมีใครอยู่แล้วหรือเปล่า) กว่าผมจะกล้าเข้าไปคุยกับเธอ เพราะเธอสวยเหลือเกิน
ผมก็ได้คบกับเธอนั่นแหละ เจอหน้ากันทุกวัน กินข้าวด้วยกันเกือบทุกมื้อ ไปเที่ยวที่ๆ ไม่เคยไปด้วยกัน วางแผนจะทำธุรกิจในอนาคตร่วมกัน ไปรับไปส่งเธอที่บ้านบ้างบางครั้ง…เหมือนจะไม่มีปัญหาอะไรสินะ ป่าวหรอก!! คบกันมันก็ต้องมีปัญหาอยู่บ้างน่ะแหละ แต่อาจจะเป็นปัญหาตรง “จิตใจ” ผมเองมากกว่า
กล่าวคือ ผมค้อนข้างสงสัยว่าเพราะอะไรหนอ เธอจึงกระทำกับผมเหมือนผมเป็นอากาศธาตุ (ไม่ใช่ว่าเธอไม่เปิดเผยผมกับใครนะ เธอก็บอกเพื่อนที่สนิทสองสามคนของเธอนั่นแหละ แต่ไม่ได้บอกครอบครัวของเธอ (อ้างว่าพ่อกับแม่ไม่ยอมให้คบกับใครอีก เพราะเธอโดนทำร้ายทางจิตใจมาหนักมากหลายครั้ง…ว่างั้น) ) และคนส่วนใหญ่ 95% (โดยประมาณ) ในชีวิตฝั่งของเธอ ไม่น่าจะมีใครรู้ว่าเธอคบอยู่กับผม!!!
คราวใดก็ตามที่เราสองคนออกไปทำกิจกรรมต่างๆ ร่วมกันนอกสถานที่ (ทั้งกลางวัน กลางคืน) เธอมักจะโพสต์เฟซบุ๊คโดยทำเหมือนผมไม่ได้ไปด้วย (ครั้งหนึ่งผมนั่งดื่มไวน์กับเธอ เธอตั้งสถานะว่า “ยืมแก้วเพื่อนมาถ่ายแป๊ป!!!” แต่เหตุการณ์นี้ผ่านมาได้สี่เดือนแล้ว ก่อนวันที่ตั้งกระทู้นะ) แต่อันที่จริงเธอก็ติดแท็กผมไม่ได้หรอก เพราะเธอบล็อกเฟซบุ๊คผมไว้เอง (ขี้เกียจเล่าเหตุผล แต่ตอนนี้ผมใช้เฟซบุ๊คร้านเธอร่วมกับเธอ หมายถึงผมเป็นแอดมินให้เฟซบุ๊คร้านเธอน่ะ ซึ่งผมก็แอบส่องเฟซบุ๊คส่วนตัวเธออยู่บ่อยๆ ซึ่งพักหลังมานี้ เธอไม่โพสต์ในทำนองที่ทำให้ผมเสียความรู้สึกอีกแล้ว)
เมื่อวาเลนไทน์ที่ผ่านมา…ครบรอบ 6 เดือนพอดี…เธอก็โพสต์นะว่าได้รับดอกกุหลาบช่อใหญ่ช่อหนึ่ง ขอบคุณคนที่มอบให้เธอ แต่ก็ไม่ได้บอกใครว่าเป็นผมมอบให้อยู่ดี ผมเคยสั่งดอกไม้ไปส่งให้เธอที่บ้าน…เธอก็โพสต์อวดลงเฟซบุ๊คนะ แต่ก็ไม่บอกว่าใครมอบให้อยู่ดีผมพาเธอไปฉลองวันเกิดเมื่อเดือนกุมภาที่ผ่าน…เธอก็โพสต์อวดนะ แต่ก็ไม่มีผมร่วมอยู่ในเฟรมรูปสักใบ
เรื่องโพสต์เฟซบุ๊คเนี่ย…เธอไม่ให้เกียรติผม ผมรู้ดี
ซึ่งเมื่อผมเอาไปหักลบกลบหนี้กับการกระทำระหว่างที่สองเราอยู่ด้วยกัน ผมก็มองว่าผมไม่ได้ขาดทุนในส่วนนี้ ผมจึงไม่คิดอะไรให้มากมายนะ (แต่บางทีก็มีน้อยอกน้อยใจบ้าง) เพราะในวันที่ผมมีปัญหา เธอเองก็ออกแรงทั้งกายทั้งเงินมาช่วยผมเท่าที่เธอช่วยได้และผมก็รู้สึกขอบคุณ
เมื่อสัปดาห์ก่อนผมพาเธอไปเที่ยวมา…เธอก็บอกกับผมเองว่า ผมไม่ใช่สเป็คเธอ แต่เธอชอบผมตรงที่ผมให้เกียรติเธอ เอาอกเอาใจเธอ คอยอยู่ข้างเธอเสมอเวลาที่เธอต้องการ แต่เมื่อผมถามเธอว่ารักผมบ้างหรือเปล่า? เธอก็เงียบ (เธอเคยบอกผมเมื่อสามเดือนแรกว่าจะขอดูใจให้แน่จริงก่อนว่าผมรักเธอจริง เธอบอกคงต้องใช้เวลาเป็นปี แต่ถ้าไม่ใช่ก็คงเลิกกันไปง่ายๆ เอง)
แต่ปัญหาหลักใหญ่ๆ ของผมก็คือ ผมอยากให้เธอเปิดตัวผมมากเกินไปหรือเปล่าหนอ?
แล้วทำไมผมถึงจะไม่อยากล่ะ ก็เธอสวยขนาดนั้น (แม้จะอายุหลักเลขสามแล้วก็ตามเถอะ เธอดูแลตัวเองดีมาก) ผมก็อยากแสดงให้คนอื่นรู้บ้างว่าเธอมีผมอยู่ข้างๆ แล้วนะ อย่ามาจุ้น เพราะหากมีชายรูปงามคนอื่นมาจีบเธอแล้วเธอหวั่นไหวขึ้นมาล่ะ (หรือเธอรอให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอยู่ เพราะเธอเคยบอกว่าไม่มีผู้ชายหน้าไหนกล้าเข้ามาจีบเธอเลย จนทำให้เธอไม่มั่นใจในตัวเองมาเป็นปีๆ จนผมเข้ามาสร้างความมั่นใจให้เธอใหม่นี่แหละ)
มันจะมีซักกี่เหตุผลกันหนอ…ที่คนคบกันมาเกือบปีแล้วแต่อีกคนหนึ่งยังไม่ยอมเปิดเผยอย่างเป็นทางการ (ผมพาเธอไปไหว้แม่ผมแล้วสองครั้ง) หรือเธอยังไม่มั่นใจในตัวผม หรือเธอกั๊กผมไว้แก้เหงา เผื่อเลือก

ใกล้เคียง